|
تشنه زمزمه ام با تو که حرمت پرواز منی بگذار با نفست بتپد روح پرستو وارم پی آواز تو خواهم آمد و به تقدیر نخواهم خندید اگر از عشق همین یک جاده است با تو خواهم آمد چون تو بی پایانی ابدیت با توست آسمان و دریا کوه و دشت و جنگل رودها ٬ دریاها همه را فرش رهت خواهم کرد همسفر با دل من باش كه اين زندگی مثل طراوت جاریست... تقدیم به شیما، تو که برایم ناگهانی تر از یک آه بودی + نوشته شده در سه شنبه شانزدهم آبان 1385 3:48 توسط امیر |
|
